बुधवार, २९ मार्च, २०१७

दत्ते लुबाडले





भर संध्याकाळी सूर्य उगवला
चंद्रमा दिसला अमावासी ||
रुतले गुलाब जहरी स्पर्शाने
जाहले जळणे चंदनाने ||
बोलणे मधुर रुतले उरात
सुगंध जळत गेला घ्राणी ||
काळवेळ भान व्यर्थ आकळले
विक्रांत जळले पुन्हा येणे  ||
दत्ते लुबाडून जगणे चोरले  
अर्थ हरवले घोकलेले ||

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://kavitesathikavita.blogspot.in


येथे
लेबल: , ,

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

तुकडा आयुष्याचा

तुकडा आयुष्याचा  ************* हा तुकडा आयुष्याचा  टेकला आभाळाला  अन्  धुरळा मातीचा प्रकाशाचा झोत झाला  जरी भाग्य मातीचे  सदा अस...

  • पळस
    पळस ***** भर उन्हाळ्यात  रणरणत्या उन्हात  जात असता  उजाड  रानावनातून अचानक  त्या तपकिरी सुकलेल्या  हिरवट पिवळट झाडीमध्ये  दिसतो ...
  • मोकळे केस तू
    मोकळे केस तू ! रुपेरी कांतीचे  लेवून चांदणे मोकळे केस तू मिरवित येते  काजळ कोरले  दिठीत सजले गाली ओघळून   तीट लावते चालणे त...
  • काठावर
    काठावर ****** जो आत तोच बाहेर तरी शोध काठावर  काय करू कसे करू प्रेम जडे मैयैवर तेच पाणी पुन्हा पुन्हा  येत असे डोळ्यावर  देणे घे...
  • ओळख
    ओळख ******* असा चंद्र पुनवेचा  माझ्या डोळी उतरतो  एक एक अक्षराला  नवा साज अन् देतो ॥ काही व्यथा काळजाच्या  पुन्हा देहापार नेतो  ...
  • माती
    माती *********** मातीतून जन्म मातीत मरण देहाचे सुमन कौतुकाला ॥ मातीचं सजते मातीचं धजते मातीचं हसते फुलातून ॥ माती महामाय स...
  • चालणे
    चालणे  ***** चालण्याचा छंद नाही  तरी घडे चालणे. वाहण्याचा धर्म नाही  तरी घडे वाहणे  कशाला हा देह असे  घडेना  कळणे  तरी पण सांभाळ...
  • तुझे डोळे
    तुझे डोळे ***** तुझे डोळे चांदण्यांचे बावरल्या हरीणीचे दूर कुठे अडकल्या गायीच्या गं दावणीचे . तुझे डोळे नवाईचे घनदाट...
  • महात्मा ज्योतिबा फुले
    महात्मा ज्योतिबा  फुले ****** ज्योतीबा, तू लावलेल्या वटवृक्षांच्या सावलीत जगत आहोत आम्ही समतेची स्वातंत्र्याची फळे चाखत आहोत आम्ह...
  • झाड
    झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...
  • मरण
    झाकलिया घटीचा दिवा । नेणिजे काय झाला केधवा । यारीती जो पांडवा । देह ठेवी ...ज्ञानेश्वरी मरण ***** असे हवे रे सुंदर मरण   ज्यात ओघळून  जाईल ज...