सर्वव्यापी सर्वाकार !

शब्द लाचार मिंधे

काही सांगत नाही l

रूप अर्धे अधुरे

काही दावत नाही l

तुज जाणूनिया मी

मज गावत नाही l

सर्वव्यापी सर्वाकार

तूही तूही अन मीही l

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

रूपावाचून

रूपावाचून तुला

पाहियले मी l

शब्दावाचून तुला

ऐकीयले मी l

माझ्यावाचून तुला

जाणीयले मी l

कुणा सांगाया काही

नच उरले मी l

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

इतुकेच असे मागण !

सारे अस्तित्व प्रकाशान

जावू दे भरून

या कणाकणातून बहरून

येवू दे चैतन्य

माझेपण तुझ्यात हरवून

संपू दे प्रश्न

इतुकेच असे मागण

सरू दे शोधण

आणि तुझ्या कृपेन

कळू दे जीवन

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कैसा दत्ता तुझा

कैसा दत्ता तुझा l पडला विसरl

जळो व्यवहार l माझा आता ll १ ll

काम धंदा उगा l घेतला बोडखी l

केली मानतुकी l घेण्या देण्या ll २ll

म्हणवितो भक्त l रचितो कवित्व l

परी असे रिक्त l घडा माझा ll ३ ll

गेला किती काळ l तुझ्या विस्मरणी l

लागली टोचणी l माझ्या जीवा ll ४ ll

तुची माय बाप l करावी करुणा l

माझिया स्मरणा l नित्य यावे ll ५ ll

हाती असो हात l पाय चलो साथ l

नाम तुझे गात l रात्रंदिन ll ६ ll

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

मराठमोळी

साधी भोळी मराठमोळी

रेखीव चेहरा काळी सावळी

कुंकूम रेखा उंच कपाळी

खाली गोंदण हिरव शेवाळी

गळ्यात एकच पोथ काळी

किंचित विटकी जांभळी चोळी

जुनेर लुगडे जोड लावली

जुळी जोडवी उघड्या पावली

कुठे लाल हिरवी पिवळी

कंकण होती हाती भरली

आणि होती तेजाळलेली

चंद्रभागा निर्मळ डोळी

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

चाहूल पावसाळी

बिलोरी नभाला जांभळी झालर

निळ्या सागरी सावळी थरथर

ग्रीष्मात तापल्या काळ्या भूमीवर

फुलले निश्वास तापले हळुवार

दुरून कुठून शीतल वारा

सूक्ष्मसा गंध मातीचा भिजरा

घेवून आला निरोप नाचरा

आतुर देह झाला हा सारा

होईल आता किमया हिरवी

कातळांना ही मखमल जादुई

शुष्क तिरसट कोरडे झरेही

गातील आता झुळझुळ काही

फुलेल कुठे निळा पिसारा

घुमेल टोहो पंचम नाचरा

भिजेल उर तापाचा नाचरा

लागली चाहूल लागली अंतरा

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

एक दुपार

सूर्य होता आग ओकत

जणू सुडाने विश्व जाळत

एकच ढग निळ्या नभात

उभा होता अंग चोरत

उष्ण वारा उगा वळवळत

होता वाळली पाने हलवत

दारात अंगणात माजघरात

सुन्न शांतता होती नांदत

झाडाखाली थोड्या सावलीत

कुत्रे होते पडले निपचित

भर पेठेत मोकळ्या रस्त्यात

उन रणरणत सुन्न निवांत

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/