एक दुपार

सूर्य होता आग ओकत

जणू सुडाने विश्व जाळत

एकच ढग निळ्या नभात

उभा होता अंग चोरत

उष्ण वारा उगा वळवळत

होता वाळली पाने हलवत

दारात अंगणात माजघरात

सुन्न शांतता होती नांदत

झाडाखाली थोड्या सावलीत

कुत्रे होते पडले निपचित

भर पेठेत मोकळ्या रस्त्यात

उन रणरणत सुन्न निवांत

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/