अक्षरांचा धनी

अक्षरांचा धनी
 **********
अक्षरांचा धनी
करूनिया मला
असशी लपला
माये आड

तरी दत्ता सारे
टाक हे घेऊन
पाषाण करून
ठेवी मज

मानतो हे शब्द
तुझीच मी कृपा
अडविती रुपा
काय पण ?

सुटू देत दत्ता
मैलाच्या या खुणा
मुक्काम ठिकाणा
दावी मज

जाहला सोहळा
नाद वर्णातला
जीव न निवाला
परी माझा

मौनाच्या रांजणी
मिटो खळखळ
शांतीचा नितळ
डोह करी

विक्रांत शून्याच्या
बसला पायरी
प्रवेश अंतरी
देई दत्ता



© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
***

मिळताच घर तुला

मिळताच घर तुला
***************

मिळताच घर तुला
जीव माझा सुखावला
तसा तर आहेस तू
अनिकेत मिरवला ॥
मिळताच घर तुला
दूर कोणी दुखावला
पण तोही आपुलाच
नकळत दुरावला ॥
नाही कसे म्हणून प्रिय
खंत तर होती मनी
न्याय झाला वास्तवाचा
दुःखी नच व्हावे कुणी ॥
जिंकण्यात गर्व नाही
हरण्यात क्षोभ किंवा
मैत्र माणसांचे श्रेष्ठ
दुजाभाव दूर व्हावा ॥
त्यांचे माझे काय इथे
जन्म याच मातीतला
कुणी काय कधी केले
भूतकाळ जुना झाला ॥
अनंतात वाटा अशा
समांतर जाऊ देत
निराकार आकार हे
सारे भेद मिटू देत ॥


****
 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

पाहू नको दोष

 पाहू नको दोष
**
पाहू नको दोष 
माझे दया घना 
अंत तो तयांना 
नाही मुळी 

जैसे विश्वरूप 
तुझे पाहताना 
भोवळ अर्जुना 
आली असे 

परी तयामध्ये 
एकच तो गुण
तुजला शरण 
आलो आहे 

एकच तो थेंब
जैसा अमृताचा 
सकळ व्यथांचा 
नाश करी 

एकच किरण
करीतो संहार 
तमाचा सकळ 
प्रवेशिता 

जरी झालो दत्ता
बळे तुझा दास
पुरवावी आस 
माझी आता 

हरवी न्यूनत्व 
देई पावनत्व 
जैसे पावकत्व 
हुताशनी 

कृपेचीच ध्वजा 
मग हा विक्रांत 
राही मिरवत 
जगा माझी


© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

महद भाग्य

महद भाग्य

************

म्हणतो मी माझे 
जयाला हे दत्ता 
दिलेस तू हाता 
ठाव असे 

लायकी वाचून 
ओघळले सुख 
भागविली भूक 
वेळेवरी

अहो घरदार 
गुणांची लेकर 
समाधान सार
तुझे कृपे 

तुचि ती दिलीस  
काळजात कळ 
भक्तीचे वादळ 
छातीमध्ये 

तेही एका भाग्य 
महद सुखाचे
फळची पुण्याचे 
जणू काही 

विक्रांत कृतज्ञ 
सदा तव पदी 
करे प्रीती स्तुती 
यथा मती

 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

उधारी

   

उधारी
 *******

दत्ता जीवनाचे 
कर काहीतरी 
अवघी उधारी 
मिटव  रे

कधीची ही किती 
मज ना माहिती 
नको चक्रवाढी 
गुंतवू रे

तसा तर कधी 
नव्हतो पुढारा 
मिरविता दारा 
देवा तुझ्या 

पण कधी तरी 
असेल पाहिले 
चित्ती ठसविले 
दासासी या 

तसा फार काही 
नच उपयोगा
आलो तव योगा 
दया घना

म्हणूनिया रुष्ट 
होणार तू नाही 
खात्री मज ही 
आहे पूर्ण 

श्रीदत्त माऊली 
प्रेमे तू ओतली 
विक्रांत जवळी 
घेई आता

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे http://kavitesathikavita.blogspot.in

दत्त ओळख

 

 

 

दत्त ओळख

********

दत्त भरल्या डोळ्यात

जग अंधारले काळे

मोह सर्पिनीचे मुख़

झाले जहर सांडले .

.

दत्त स्मरता मनात

तुटे मुद्द्ल पटाचे

पोटी सुखावती लाटा

किती उमाळे हर्षाचे

.

दत्त ओळख अंधुक

गळा घालतसे मिठी

गंध चाफ्याचा मधूर

झाला शहराची उटी

.

दत्त वाटेने चालता

काटे पथाने गिळले

माय अंथरी पदर

कैसे सोनुले चालले

.

स्वप्न सत्यात पहाट

ओली जाहली डोळ्यात

थेंब विक्रांत सांडला

दत्त पदी सुमनात

*

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

आमिषे

आमिषे
******
फोनवर फोन
 येती दणादण
नकोसे जीवन
होत असे ॥
नाही देणघेण
नाहीच मागण
जीवा भणभण
तरी होय ॥
ऎसे मुर्खपण
डोक्यात शिरते
व्यर्थ कुणाकडे
सांगावे का ?॥
अहो मज नको
तुमचे ते काही
सुखात मी राही
माझ्यातल्या ॥
नसे लागभाग
कसली हवाव
अंतरात देव
सदा तृप्त॥
नको ती आमिषे
नको भलावण
दत्त राये मन
भरलेले ॥
****
 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com