*******
देही सजलेली वाट मळलेली
उधळून माती नभी दाटलेली
तीच तीच वाट जरी पायाखाली
हर दिन नव्या स्पर्शी भिजलेली
कधी अचानक पायाखाली काटे
कधी हळुवार दव ओले दाटे
घडे जिवलग भेटी रोज इथे
रोज अलगुज प्रेम सुरावते
इथे कुणी कुणा आहे बांधलेले
आकाश धरेला आहे टेकलेले
तृप्तीत सुखाच्या जीव घे उखाणे
अन ओठावर रोज येते गाणे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा