खुंटली रे धाव

आता या मनाची

खुंटली रे धाव

मिळवण्याची हाव

धन मान ॥

हौस भोगण्याची

देवे पुरवली

जपून वाढली

सुखे सारी ॥

दिले ना तुपाशी

अथवा देहासी

ठेविले उपाशी

कधी काळी ॥

अनित्य ती नीट

दावियेले दिठी

वळवली दृष्टी

अंतर्यामी ॥

आता त्या दारात

विक्रांत हा शांत

मिळे जे हातात

घेतो सुखे ॥

०००

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in‍

००००००