महफ़िल ए यारा

महफ़िल ए यारा

*****

जेव्हा मित्र जमतात 

आणि सुरू होते  मैफील (महफ़िल)

गप्पांची आठवणींची

भिडतात ग्लासाला ग्लास

मोकळी होऊ लागते

मनाच्या थैलीची गाठ

किती किस्से किती गमती 

ऐकलेल्या असूनही 

पुन्हा पुन्हा ऐकतो आपण

जणू मुरलेल्या लोणच्याची

 लज्जत घेतो आपण

कधी आपल्याच 

तर कधी इतरांच्या 

चुकांना किंवा मूर्खपणाला 

हसता हसता 

उतरते ओझे जगण्याचे 

व्यथांचे , दुःखाचे , त्राग्याचे

ती संध्याकाळ 

जी उगवते खूप दिवसांनी 

जमतात पक्षी वृक्षावर 

येतात दूरून कुठून कुठून 

तिथे व्यवहार नसतो कसलाही 

नसते काही देणे घेणे 

माहीत असते प्रत्येकाला

 हे तर आहे आनंदाचे देणे 

जगणे भेटते जीवनाला 

आपले अस्तित्व विसरून 

पद प्रतिष्ठा गुणदोष 

सारे गुंडाळून ठेवून 

आणि कळते स्वतःलाच 

आपली कमाई जीवनाची 

किंमत आपल्या मित्रांची 

आणि त्यामुळेच आपलीही 

तो अमूल्य काळ  

तो अहं विसरलेला काळ 

तो थांबलेला काळ 

तो जीवणातला सर्वात 

सुंदर काळ असतो 

त्या मित्र मैत्री मैफिलीला

उमटतात लाख सलाम मनात 

आणि क्षण बसतात सजून 

मनाच्या कोंदणात

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

आईची बोलणी

आईची बोलणी

************

प्रेमे रागावल्या आईची बोलणी 

पडतात कानी भाग्यवशे ॥१

अगा ती न वाणी कृपेचीच लेणी 

घ्यावीत लेऊनी मनावरी ॥२

कर्तव्य कठोर जरी धारदार 

प्रेमाचा पाझर तयामध्ये ।३

लेकाराने खावे अभ्यासी लागावे

यशोवान व्हावे हीच आस ॥४

पडावे गळून मालिन्य मनाचे 

तामस जगाचे चालताना ॥५

कधी ना पडावा ध्येयाचा विसर

लागून आळस  जीवनात ॥६

याचसाठी चाले सारी आटाआटी 

लाभेविन प्रीती अतोनात ॥७

छिन्नी हातोड्याचा घाव करी देव 

माऊलीचा भाव तैसा असे ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

मैयेला मागणं

मैयेला मागणं

**********

मरण आणि तेही नर्मदेच्या तीरावर 

याहून मोठे भाग्य ते काय !

पण असं अपघाती दर्दनाक मरण 

हेही भाग्यच असतं काय ?

विना दैनेन जीवनं विना सायेन मरणं 

हे तर मागणं असतं 

प्रत्येक माणसाचं

तर मग या प्रार्थनेच काय ?

होय मला माहित आहे थेअरी 

प्रारब्ध संचित आणि क्रियामानाची 

कर्माची कर्मफळाची

माहित आहे थेअरी 

वाट्याला असलेल्या श्वासांची 

भाग्यात असलेल्या अन्नाची

माहित आहे थेअरी 

मृत्यूच्या क्षणाची आणि स्थळाची सुद्धा

तरीही वाटतं माई 

तुझ्या तीरावर असं होणं 

हे तुझ्या कीर्तीला लागलेलं दूषण आहे 

तुझ्या प्रतिमेला आलेलं उण आहे

निदान तुला शरण आलेल्या 

तुझ्या लेकरांच्या बाबतीत तरी 

असं होऊ नये

हेच तुला पुन्हा पुन्हा मागणं .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

सर्व्हर

सर्व्हर

********

प्रत्येक माणूस प्रत्येक जीवन 

हे एखाद्या सर्व्हर सारखे असते 

ते अनेक तारांच्या गुंत्यांनी 

अनेक ठिकाणाशी जोडलेले असते 

त्या तारा उर्जेने भरलेल्या असतात

त्यातून वाहत असतात 

विचार ज्ञान भावना अविरत

व्यक्त होत असतात नात्यात प्रेमात

ध्येयात धर्मात स्वार्थात त्यागात 

उदात्ततेत मैत्रीत गरजेत 

त्यापैकी काही असतात खूपच बलवान 

त्यांना कोणीही वेगळे करू शकत नाही 

त्या सर्व्हर पासून कधीही

तर काही असतात सूक्ष्म तरल 

लक्षातही न येण्यासारख्या कमकुवत 

पण खूप अर्थवाही

या प्रवाहा मधून वाहत असते जीवन 

थरथरत फडफडत नर्तन करत 

हा जो सर्व्हर आहे हा जो कनेक्टर आहे 

त्याला आपण म्हणत असतो " मी ै

खरं तर त्या मी ला ही काही अर्थ नसतो 

तो फक्त असतो एक माहितीचा खजिना 

अन भावनांचं लटांबर 

बस त्यापेक्षा काही नाही 

तो स्वीकारत  अन पाठवत असतो पुढे 

आवड नावड .प्रीत अप्रीत राग द्वेष 

आशा आकांक्षा महत्वकांक्षा

यांचे सिग्नल तरंग

आणि एक दिवस तो सर्व्हर तो कनेक्टर

होऊन जातो फ्युज्ड

जळतात जीवनाच्या अनेक तारा

 परंतु जीवन कधीच थांबत नसते

ऊर्जेचा प्रवाह तसाच वाहत राहतो

सर्व्हर - कनेक्टर  बदलले जातात 

नेटवर्क पुन्हा स्थापित होते 

जीवन पुढे पुढे जातच राहते 

पण त्या एका सर्व्हर शिवाय

कारण प्रत्येक सर्व्हरचा 

एक बॅकअप असतोच कुठेतरी 

अन्  त्या कृत्रिम अमरत्वाची 

सत्ता सुटत नाही कधीही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

जगणे

जगणे

******

एकमात्र सूत्र असते जीवनाचे 

ते म्हणजे जगत राहायचे 

सर्व स्थितीत परिस्थितीत 

अस्तित्व टिकवायचे 

अस्तित्वाचा अर्थ काय 

काय ते कशाला 

या साऱ्या प्रश्नाला पूर्णतः विसरून 

किंवा सोडून देऊन बुद्धीवर प्रज्ञेवर 

अस्तित्व असेपर्यंतच प्रश्न असणार 

आणि उत्तर मिळणार .

म्हणूनच जगणे महत्त्वाचे असते 

उत्तर मिळतेच असे नाही 

जन्म जरी प्रश्न असला 

तरी मरण उत्तर नसते 

उत्तर जीवनातच असते 

कधी मिळते  कुणा कुणाला 

कधी मिळवले जाते कुणा कुणाकडून 

पण त्यासाठी टिकून राहणे म्हणजे

जगणेच महत्त्वाचे असते जीवनाचे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

दत्त स्वरूप

दत्त स्वरूप

**********

अद्भुत विराट असे दत्त रूप 

तयाचे स्वरूप कोणा कळे ॥१

असून निर्गुण भासतो सगुण 

होऊन अधीन भक्ताचिया  ॥२

तयाच्या संकल्पे विश्व जन्म घेई

लयासी ही जाई क्षणार्धात ॥३

लिहिण्या दे बळ शब्दांचा हा खेळ 

विक्रांत केवळ निमित्तच ॥४

अगा प्रेम राशी सर्व गुणविधी 

ज्ञाना तू अवधी दयाघना ॥५

करी मी स्तवन तुझिया कृपेनी

सुमने वेचूनी तुच दिली ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

माय

नर्मदा माई 

*****

जरी जाणतो मी तुझा आहे माई 

जन्म तुझ्या पायी  वाहायाचा ॥

तीच ती पाऊले तोच तो किनारा 

माझिया अंतरा भिजलेला ॥

पण काय असे वेळ ठरलेली 

रेष ओढलेली अदृश्याची ॥

उकळून भाव माझिया जीवाचा 

दाटल्या हाकेचा घोष व्हावा ॥

तुटू दे प्रारब्ध हटू दे अदृश्य 

जीवनाचे लक्ष साध्य होवो ॥

घेई बोलावून तुझिया कुशीत 

कृतार्थ करीत जन्म माझा ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️