तुपातल्या साखरेस
करायाचे असे काय
विलोपन झाले तरीतिची गोडी कुठे जाय
तैसी देवे देता मिठी
माझे पण नाही होय
चाखणाऱ्या कळे फक्त
देवे केली काय सोय
भक्ताविन देवा सुख
भक्तीचे मिळत नाही
भक्ता विन देवाचे ते
देवपण उणे पाही
देवभक्त मिसळता
माधुर्याला सीमा नसे
महासुख याहून रे
आणखी ते काय असे
डब्यातील साखर ती
चमच्यात ये बाहेर
तुपामध्ये पडायला
असे किती रे अधीर
दत्त करी पण पिठी
तिये पार भरडून
एकत्वा नको कसर
जणू काही रे म्हणून
