रविवार, २३ जून, २०२४

ब्रीद

ब्रीद
*****

कुणा कधी भेटूनिया 
मुखी घास भरवतो 
ओळखी वाचून कुणा 
गूढ गुज हाती देतो ॥
माझ्यासाठी अवधूता
काय पाय थकतात
दोन घास देण्यासाठी 
हात मागे सरतात ॥
असेलही कुरूप मी
मातीमध्ये मळलेला 
मनाचिया चिखलात 
कधी कुठे पडलेला ॥
तुझ्याविना पण कोण 
मजलागी पुसणार 
धुवूनिया भक्ती प्रेमे
जवळी रे करणार ॥
माय बाप सखा तूच 
अन्य कोणी ना आधार 
दीनबंधू दीनानाथ
ब्रीद करी रे साकार ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...