शनिवार, २६ मार्च, २०२२

क्षणिक

क्षणिक

*******

आता माझा जीव

पडून राहते 

माझ्या जाणीवेत

मनाच्या तळ्यात
जगण्याचे स्वप्न
राहतो निहाळत ॥

सुखाच्या लहरी
दुःखाचे बुडबुडे
येतच राहतात

मोहाचे भोवरे
क्रोधाचे प्रपात
दिसत असतात ॥

कधी वाहणे होते
कधी अडणे होते
कधी पाहणे होते

त्या प्रतिबिंबातून 

बिंबाचा वेध घेत

नकळत हरवत जाते

तेव्हा असते ती
क्षणिक मुग्धता 
अनंत शुन्यात हरवली

अगदी अव्यवहारी
बिन पगारी
विना दुनियादारी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘☘☘.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...