गुरुवार, २२ जानेवारी, २०२६

स्वामीभेट


स्वामी भेटी
********
कृपेचे कोवळे चांदणे पडले 
स्वामी भेटी आले 
अकस्मात
 नसे घरदार नसे ध्यानीमनी 
भाग्य उठावणी 
केली काही 
तोच स्वामीराय तोच ज्ञानदेव 
आला अनुभव 
अंतरात 
शशी चंद्र नावे जरी आन आन 
कैवल्याचे दान 
तोच एक 
विक्रांत भिजला चिंब अंतरात 
न्हाईला सुखात 
वरदायी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, २१ जानेवारी, २०२६

वर्ख

वर्ख
*****
 त्या तुझ्या धुंद मधुर स्मृती 
अजूनही मनी करतात दाटी 

 कुठल्याही सांत्वनेवाचुनी 
तया ठेवतो मी कुरवाळूनी

सुंदर शापित असते विराणी 
जातेच हृदया चटका लावूनी 

स्पर्शातून कधी फुलली गाणी 
स्वप्न हरखली विभ्रम होऊनी 

सुवर्ण वर्खात सजली नक्षी
गेले कुणी जणू गोंदवून वक्षी

तेही जगणे असते मानवी 
पायी थबकते लहर लाघवी

ओंजळीत मग उचलून पाणी 
तया सागरास द्यावे परतुनी 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 


मंगळवार, २० जानेवारी, २०२६

कवितेसाठी कविता

कवितेसाठी कविता
**************
इतक्या लिहल्यावर कविता 
वाटते कधी पुरे झाल्या कविता 
तसेही फारच कमी लोक 
इथे वाचत असतात कविता

तसे तर मी लिहिल्या नाहीत 
कोणी म्हटले म्हणून कविता 
जरी कुणासाठी कधीतरी 
मनात उमलून आल्या कविता 

किती ही आंदोलने मनात
येतात रूप होऊन कविता 
रूप रस गंध स्पर्शापलीकडे
हलकेच मला  नेते कविता 

कवी होणे खरीच भाग्याचे असते 
सांगते मलाच कधी कविता 
आणि पुन्हा पुन्हा गळ घालते
शब्दात त्या रुजवायला कविता 

माहित नाही माझे अजून किती
देणे तुला बाकी आहे कविता 
हे ऋण वाचेचे फेडतोय मी 
लिहून ही कवितेसाठी कविता

तरीही अनेकदा वाटतेच मला  
पुरे झाले आता लिहणे या कविता 
आणि  उरलेले दिवस हे आता
जगावे फक्त होवून कविता 


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 

सोमवार, १९ जानेवारी, २०२६

प्रस्थान

प्रस्थान
******
घडू दे शेवट आता प्रवासाचा 
दिस अखेरचा गोड करी ॥१
नाही बुद्धिवान नाही धनवान 
जगलो लहान सामान्यसा ॥२
नाही कीर्तीवंत नाही यशवंत
कृपेने वाहत तुझ्या आलो ॥३
पातलो रे सुखे लागती जीवना 
भोगले दुःखांना सवे काही ॥४
जैसे चार-पाच जगती जीवनी 
भिन्न न त्याहूनी काही अन्य ॥५
उतलो मातलो नाही रे जीवनी 
अवघी करणी देवा तुझी ॥६
तुवा सुखरूप ठेविले जगात 
नेई रे परत तैसाची रे ॥७
परि नाही घडली काही तुझी सेवा 
खंत उरी देवा एवढीच ॥८
पुढील मुक्कामी जाणे भेटीविन
ठेवणे प्रस्थान बरे नाही ॥९
घडो निरोपाचे तेवढे दर्शन 
विक्रांता मागणं हेच आता ॥१०

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, १८ जानेवारी, २०२६

सागरतीरी (शिरगाव पालघर)

सागरतीरी (शिरगाव पालघर)
***********
त्या हजारो लाटातून
खोल खोल पाण्यातून 
होता उमटत एक ध्वनी 
रे मी वाहतो तुझ्यातून 

युगोयुगी मीच आहे 
वाहत साऱ्या या जीवनी 
हिंदोळणाऱ्या झाडामधूनी
सळसळणाऱ्या  रक्तातूनी

मग मीच माझ्या उगमाशी
उभा राहिलो भान हरपूनी 
ऐकत नाद उगा आतला 
गेलो त्यात  खोल हरवूनी 

तो खेळ खळाळ तरंगांचा 
तो निशब्द मनाच्या मौनाचा 
तो स्पर्श निसटत्या वाळूचा 
मी न उरलो मग कुणाचा 

गेला दिनकर पलीकडे अन् 
उरे पाण्यावरती झगमग 
वात भारला पाणी भारले 
जणू दाटले माझ्यातच जग 

दूर कुठे त्या झाडामागे 
 जग इवलेसे हाका मारत 
अन मावळत्या क्षितिजावर
एक चांदणी होती चमकत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, १५ जानेवारी, २०२६

लायकीचा

कर लायकीचा
**********

कृपेविना ग्रंथ तुझा 
कळणार कुणा देवा 
अधिकाराविना काय 
कधी प्राप्त होतो ठेवा 

या शब्दांशी खेळतांना 
अर्थापाशी थांबतांना 
भावभावी गुंततांना 
घडे काही बोलवेना

शब्दातून तूच जणू  
उतरशी हळू मना
ज्ञाताच्या पल्याड काही 
देसी उघडूनी क्षणा

मोती मोती वेचतांना 
जन्म वाटे किती उणा 
म्हणूनिया तुझ्या पायी 
वाटे यावे पुन:पुन्हा 

सोडूनिया यत्न सारे 
उभा रिक्त ओंजळीचा 
विक्रांता या दयाघना 
कर तुझ्या लायकीचा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

देई बा दत्ता

देई बा दत्ता 
*****
प्रेम ना सुटावे कधीच मनीचे 
ध्यान ना मिटावे कधीच उरीचे

पद मिळो मज कधी सन्मानाचे
घोट कधी कडू वा अपमानाचे

कश्याकशात या गुंतल्या वाचून 
स्मरण असावे तुझिया रूपाचे

जे काही असेल माझिया भल्याचे
तुझ्या पथावर दृढ चालण्याचे

देई बा दत्ता केवळ तेवढे 
सुटू दे जगाचे पाश हे फुकाचे

मागतो विक्रांत सारखे मागणे 
तुजला दयाळा कौतुक प्रेमाचे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

स्वामीभेट

स्वामी भेटी ******** कृपेचे कोवळे चांदणे पडले  स्वामी भेटी आले  अकस्मात  नसे घरदार नसे ध्यानीमनी  भाग्य उठावणी  केली काही  तोच स...