शुक्रवार, १ ऑक्टोबर, २०२१

निवांत

निवांत
*****:

पायावरी डोके 
ठेवाया मी जाता 
हरवली वार्ता 
पाऊलांची ॥

देऊळी शोधले 
तीर्थ धुंडाळले 
परी ना मिळाले 
काही केल्या ॥

मिटुनिया डोळे 
ध्याईले ध्यानात 
प्रार्थले शब्दात 
आळवून ॥

मग कळू आले 
मीच पाऊलात 
पाय ह्रदयात 
एकरूप ॥

ऐसे दत्तात्रये 
मज काही केले 
आतून गिळले 
जगत्रय ॥

आता मी निवांत 
भक्ति विसरला 
ज्ञान हरवला 
कृपा झाली ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ 


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

माय

माय **** ठेवताच हात  माय माथ्यावर  आलो भानावर  जागृतीच्या  झालीस कृपाळू  आई भगवती  चैतन्याच्या वाती  कणोकणी  ओस जगण्यात  स्वानंद...