कवितेसाठी कविता: निरुपाय जगण्याचे वाहतांना कलेवर

मंगळवार, २२ नोव्हेंबर, २०१६

माणूस चढवतो स्वप्नवेल काळावर

हताशा निराशा यांनी हात बांधलेले

माणूस चढवतो दिवास्वप्न डोळ्यावर

कुठे तरी जगाच्या ओसाड कोपऱ्यात

चाचपडते अस्तित्व अहंच्या कड्यावर

आज काय उद्या काय जरी न ठावे

हिशोबी जमाखर्च नि बांधतो उरावर

नाहीच कुठे काय सापडले तया तर

पारायणी पोथी ती पुन्हा येतेच बाहेर

असे स्वप्न शेवटी डोळ्यात उजेडाचे

नाकारतो अंधार ठाम दाटला सभोवार

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://kavitesathikavita.blogspot.in

कवितेसाठी कविता