बुधवार, ३० नोव्हेंबर, २०१६

चांदोबा





कापसाचा गोळा चंद्र
जणू आकाशात उडे 
शुभ्र ससा गोड गोल 
ढगामध्ये धडपडे 

कधी छोटा कधी मोठा 
असा नजरेला दिसे
सांगा त्याचे डायट ते
काय असेल रे कसे

अंगावरी घालतो तो
झगा जणू जादुचाच
कसा रंग झळकतो 
होतो जणू जगाचाच 

वाटे त्याच्या सवे जावे
उंच नभात उडावे 
असा मित्र जीवलग
त्याच्या सवे गाणे गावे

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

हौस

हौस **** रित्या अंतरात रिताच कल्लोळ  शून्याचा महाल शून्यातच  त्याच त्या सुखाचा उठे पडसाद  जीर्ण अवसाद घेऊनिया  कोसळती उल्का कळल्...