सोमवार, १७ ऑगस्ट, २०२६

जगदीश महाराज (झगडीया मढी)


जगदीश महाराज  (झगडीया मढी)
 नर्मदाकाठच्या कविता
***************************
निर्मळ डोळ्यांचा मधुर वाणीचा 
नर्मदा तीरीचा साधू एक ॥१

जरी भला मोठा मांडला पसारा 
नव्हता रे वारा अहंकारा ॥२

पुसे एकेका येऊन कुशल 
आग्रह प्रेमळ शब्दांमध्ये ॥३

जणू जंगलात मधुर रसाचा 
तरू हा फळांचा भरलेला ॥४

जणू वाटेवर वृक्ष चंदनाचा 
शितल छायेचा श्रमल्यांना ॥५

पुत्र नर्मदेचा भेटला मायेचा 
स्पर्श माहेरचा मना झाला ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मन

मन
.****
मनातून मन वजा होत नाही 
आणि जन्म वाही जीवनाला ॥१

धनामागे मन देवद्वारी मन 
शोधे कणकण सुखाचाच ॥२

अस्थिर अभंग मनाचे तरंग 
बदलती रंग क्षणोक्षणी ॥३

कधी विलक्षण पाहून भोगून 
जाते हरपून मन वेडे ॥४

तेच विलोपन शून्य आठवून 
भोगू पाहे क्षण त्याच रीती ॥५

मना न कळते तेव्हा ते नव्हते 
आनंदच होते शब्दातीत ॥६

तेव्हा जे कळते मना जे दिसते 
अरे ते नसते शोधलेले ॥७

विक्रांत मनाचे पाहतो नर्तन
अतळ जाणून अस्तित्वास ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १६ ऑगस्ट, २०२६

विठ्ठल दर्शन आषाढी

विठ्ठल दर्शन (आषाढी)
*****************

पाहिला मी देव उभा विटेवर 
सावळा सुंदर मनोहर

पाहिला ना वेष नच वा मुकुट 
चंदनाचा नीट गंध उभा 

पाहिले न हार नच वा पुजारी 
कमान रुपेरी समोरील 

मुखावर डोळे होते खिळलेले 
शब्द विरलेले मनातील 

आले न मागणे काहीच सांगणे 
एक शून्य गाणे भरलेले 

होते खेचणारे जरी ओढणारे 
पापण्यांची दारे मिटली ना 

युगांची तहान मिटली वाढली 
स्पर्शा न कळली पदावर 

विक्रांता कळेना काय ते घडले 
शब्द न उरले सांगावया

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १५ ऑगस्ट, २०२६

१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास


१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास
**************************
हे माझ्या सुंदर देशा 
तुझ्यासाठी मी फारसे काही करू शकलो नाही. 
घरदार संसार पोट यापलीकडे  
जीवनात काही घडलेही नाही 
पण मला समाधान एकाच गोष्टीचे आहे .
तुला लागलेल्या भ्रष्टाचाराच्या कीड्यात 
मी समाविष्ट झालो नाही.

हे माझ्या पवित्र देशा 
तुझ्यासाठी उज्वल अथांग दैदीप्यमान 
असे काही मी करू शकलो नाही. 
कदाचित तेवढी माझी क्षमता नसेलही 
पण नाकासमोरील रेष मी कधीही चुकवली नाही
कुणाचे वाईट केले नाही कुणाचे शापही  घेतले नाही

हे माझ्या महान देशा
ज्याने तुझे यश कीर्ती महिमान वाढेल 
असे काहीही महत्कार्य माझ्या हातून खरेच घडले नाही.
पण माझ्यातील भारतीयत्वाला 
मी कधीही डाग लागू दिला नाही. 

हे माझ्या मंगलमय देशा 
या भूमीत जगणाऱ्या बांधवांचे
दारिद्र्य रोगराई  दुःख
ती आर्थिक सामाजिक विषमता 
मी  किंचितही कमी करू शकलो नाही
पण कष्टणाऱ्या कुठल्याही कामगाराला 
मी कधीही माझ्याहून कमी लेखले नाही .

हे माझ्या अद्वितीय देशा. 
वायव्य उत्तर आणि पश्चिमेकडून 
तुझे तोडले गेलेले  लचके 
यावर कुठलीही मलमपट्टी मला करता आली नाही. 
तुझ्या जखमा भरता आल्या नाही 
पण त्यांचे समर्थन करणाऱ्यांना 
मी कधीही साथ दिली नाही.
अखंड भारताचे स्वप्न माझे कधीही भंगले नाही

हे माझ्या प्राणप्रिय देशा 
परधर्मात जाणाऱ्या बांधवांना 
मी रोखू शकलो नाही 
आणि गेलेल्यांना परतही आणू शकलो नाही.
माझ्या धर्मातील जुनाट कालबाह्य रुढी 
जातीय व्यवस्था यांना बदलूही शकलो नाही.
पण मी कधीही जात मानली नाही 
माणुसकी धर्म सोडला नाही.

हे माझ्या गौरवशाली देशा
मी जाणतो तुझे गत वैभव आणि 
तुझ्यावर ओढवलेली आजची स्थितीही
तू अजूनही संतांच्या महात्म्यांच्या 
अन दृष्ट्या पुरुषांच्या स्वप्नातील भारत झाला नाही.
पण तुझ्या आत्मीक आध्यात्मिक शक्ती वरचा, 
अलौकिक वारश्यावरचा
माझा विश्वास किंचितही कमी झाला नाही.

हे माझ्या जीवलग देशा 
हा देश इथले धर्म ही संस्कृती पुनर्जन्म मानते
अन् या सिद्धांतावर विश्वास असलेला मी 
त्या सर्व शक्तिमान परमेश्वरला  प्रार्थना करतो 

की मला पुन्हा पुन्हा या भूमीतच जन्माला येऊ दे.
सदैव तुझ्या ऋणात राहू दे 
जोवर इथे रामराज्याचा उदय होत नाही 
तोवर तुझ्या यश अन् कीर्ती साठी हा देह झिजू दे 
इवल्याशा खारीगत मला तुझी सेवा करता येऊ दे .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


कोरे पान

कोरे पान 
********
बोल सखीचे चैत्र चांदणे
नसून शब्दी उगा सांडणे 
गूढ नव्हते गुपित काही 
झऱ्यागत ते मुक्त वाहणे

काही घटना काही घडले .
खोल मानस उलगडणे
अपेक्षेविन खांद्यावरचा 
भार हळू हलका करणे 

शब्द एकेक वेलीवरले 
ओघळूनिया फुल जाहले
अन झेलता तया श्रुतीत
स्वरावाचून गाणे सजले

गमे अचानक आगंतुक
परी प्रतिक्षा मना ठावूक
ग्रीष्ण तापल्या भूमीवरती 
सर मृगाची ये आपसुक

होईल कधी ही वर्षा पुन्हा
अन उमलून येईल रान ?
सरे बोलणे हो पूर्णविराम 
परी उत्कंठीत कोरे पान !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



गुरुवार, १३ ऑगस्ट, २०२६

इथे तिथे

इथे तिथे
*******
रे ते गाव माझे होते 
की हे गाव माझे आहे
मज कळेना काहीच
हे भास कशाचे आहे

तिथे खूप यातायात 
होते चालणे उन्हात 
पण स्वीकार मनात 
पाप हे जळते तपात

इथेही आहे चालत
जगण्यासवे वाहत
गमे अवघेच जीणे 
चाले स्वप्नीच्या स्वप्नात

तिथेपण पोट होते 
निद्रे हवे छत होते .
खात्री वाचून पावुल
तरीही  पडत होते

मीच होतो तिथे तोच
माझेपणी मिरवत
काही कळल्यावाचून
उगाच ओझे वाहत

इथे तिथे जगणे हे
दिसते एकच होते 
नच कळे मग सवे
आले काय गेले होते ?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १२ ऑगस्ट, २०२६

देवदारी

देवदारी
*****
महापूर देवदारी 
भक्तांचा या आला आला 
पावूनिया पंढरीला
धन्य धन्य आज झाला ॥१

एक एक शिरोमणी 
भावभक्तीत न्हाईला 
एक एक मुखावर 
हर्ष सात्विक दाटला ॥२

धवल गर्दीत त्यांचे 
मनही धवल झाले 
हात टेबलाखालचे 
बुक्का गुलाली रंगले ॥३

कोण खरा कोण खोटा 
प्रश्न मनास पडला 
अशा दुभंग चित्तात 
नाद मृदुंग कुठला ॥४

आले इतुकेच जन 
जर झाले पुण्यवंत 
भ्रष्ट जीवनाचा त्यांच्या 
जर करूनिया अंत ॥५

मुक्ती आणि वैकुंठाचा 
वृथा थांबेल रे शोध 
जन्म सुखावेल सारा
देह पंढरी हा होत ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

तू गेल्यावर

तू गेल्यावर ********* असणे तुझे जीवनाला अवघे व्यापून होते  प्रेमानुबंध क्षणाक्षणाला सदैव बांधून होते  प्रेमवृक्ष तू आयुष्यात माझ...