कोळी

कोळी

*****

एक एक विचाराचा तंतू तंतू विणतांना 

क्षणात ते कोळीजाळे मुखातून काढतांना ॥

हरखला कोळी वेडा आणि विश्वाकार झाला 

माझे पण ऐसे व्याला तंतूमध्ये रिझु गेला  ॥

एक एक विचाराचा तंतू तंतू पाहताना 

हरवले कोळी जाळे स्वस्थानात पुन्हा आला ॥

मनातील तंतु त्याचे तंतूमय जग होते 

तेच त्याचे कारकत्व गंतव्यही तेच होते ॥

मग पक्षी ग्रास झाला सरड्याच्या पोटी गेला 

व्यक्ताव्यक्त जगताचा जड भास फक्त गेला ॥

पक्षी तोच सरडाही शिकार तो शिकारीही

मरणारा मारणारा नव्हते तेथे कोणीही ॥

 नसलेल्या जगताचे असणे पण निमाले

 नसलेपण पुनरपि नाही होत मिरविले ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️