जाणे
****
आता घडेल रे तुझे जाणे पुन्हा पाहणे वा नच पाहणे
सताड शून्यात उगा बसणे
त्या क्षणांना फक्त आठवणे
का ही कथा अशीच असते
लाट येताच पाणी भरते
पाणी अखेर पाणी असते
पुन्हा वाहून जाणार असते
किती खोल हे क्षण टोचती
हाय जीवाला जगू न देती
परी खंत ना मनी उमटती
रे खरेच केली होती प्रिती
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘☘ .
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा