खेळ मजेचा

जोवर कुणी भेटत नाही

गळा पाचर मारत नाही

तोवर शब्द भरून देत

फुगा लगेच फुटत नाही

आंधळ्याचे स्वप्न जसे की

कधी कुणास कळत नाही

स्पर्शा मधले डोळे त्याचे

अर्थ शब्दात मांडत नाही

रे लाख आम्ही जगलो इथे

जगणे त्यास म्हणत नाही

किती उलटून दिन गेले

स्मरण चित्रे पुसत नाही

नवा सदरा घातला तरी

देह कधी बदलत नाही

रंगाच्या थरात बुडूनही

रंग आतला लपत नाही

बघ विक्रांत खेळ मजेचा

दुनिया ज्यास विटत नाही

मन हे कारावास असूनी 

बंदिवाना उमजत नाही

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in