शुक्रवार, १९ डिसेंबर, २०१४

ती माझी कविता







ती माझी कविता
मला आता भेटत नाही
तुडवून रान शब्दांचे
वेल ती सापडत नाही

चष्म्याविना अलिकडे मज   
खरच काही दिसत नाही
रंग गंध पण तो तिचा
मन मुळी विसरत नाही

आठवता तिला आसमंत
तोच तो राहत नाही
मनामध्ये फुलतात ऋतू
अजुन का कळत नाही

मिटता डोळे चित्र तिचे
काळ मधला स्मरत नाही
चुकले वळण आयुष्याचे
परत घेता येत नाही

धूसर नजर संध्याकाळी
शब्द मुळी आठवत नाही
मौनामध्ये काही दाटते
ओठावर पण येत नाही

चुकल्या गाठी आयुष्याच्या
जरी मी मोजत बसत नाही
पण रुतणारी गाठ एक  ती  
धड जगू मरू देत नाही


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

तू गेल्यावर

तू गेल्यावर ********* असणे तुझे जीवनाला अवघे व्यापून होते  प्रेमानुबंध क्षणाक्षणाला सदैव बांधून होते  प्रेमवृक्ष तू आयुष्यात माझ...