शनिवार, ६ डिसेंबर, २०१४

किती मारल्यात बोंबा






किती मारल्यात बोंबा
देवे ऐकल्याच नाही
जन्म वाहुनिया पायी
माझा म्हटलाच नाही

मठा हाटात बैसला
सोन्या चांदीत नटला  
देव असेल का माझा
प्रश्न मलाच पडला

टाळ पडतात कानी
आत मृदुंग दणाणे
हवे कशाला ऐकाया
सारे बधीर मनाने  

काय कमी भक्त तुज  
तुझा भरला गाभारा
जातो माझ्या मी वाटेने
आता दत्त दिगंबरा

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/






कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

माणूस म्हणून

माणूस म्हणून ****** माझ्या जीवीचे जिव्हार  गेले किती जरी दूर  जीव तुटे तयासाठी  याद येता हूर हूर रक्त माझेच तयात गुणसूत्रांची रा...