समजा मी,मी नसतो

समजा मी,मी नसतो

तर मग मी कोण असतो ?

अर्थात तरीही मी मीच असतो

पण आता जो मी आहे  

तो मी मुळीच नसतो

म्हणजे जो मी, मी ला ओळखतो

तो मी तर मीच असतो

पण ज्याला मी ओळखतो

तो मी तेव्हा वेगळा असतो

त्या वेगळेपणात जेव्हा मी

मीपणे मीहून वेगळा असतो

त्या मी ला हि मीचा प्रश्न पडतो

तेव्हा जो मी मी ला शोधतो

त्या मी लाही मी नच मिळतो

कारण मी चे कळणे न कळणे

मी पणावर अवलंबून नसते

विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

लग्नापूर्वीचा सल्ला

मने जुळल्याविना यारो
लग्न कधी करू नका
यात आपल्या आईबापांचे
मुळीसुद्धा ऐकू नका

घर गाडी बंगला त्याचा
भला थोरला असू द्या
वागणे बोलणे दिसणे
कितीही मनी भरू द्या

वर्ष दोन वर्षात त्याचा
सारा रंग उडून जाईल
आज हवा हवासा संग
मग नको नकोसा होईल

उणेदूणे काढता काढता
दिवस जातील उलटून
जीवनपुष्प सुगंधित 
जाईल अकाली सुकून

ग्रंथ गाणी कविता काही
जागा फिरणे खाणे काही
नाटक सिनेमा मित्र वा
झूलॉजीतील किडेबिडेही

असे काही सूर जुळावे
जीवनगाणे एक व्हावे
रंगा मध्ये रंग मिळावे
इंद्रधनुष्य सदा फुलावे

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

बेरंग

तिची तार तुटलेली

त्याचा स्वर फाटलेला

आरतीत होता त्यांच्या

रंग सारा विटलेला

होते माहित तरीही

तिने कानाडोळा केला

खोबऱ्यात मोदकांच्या

नारळ तो खवटला

काय दिले देवराया

पूजा अर्चा करुनिया

गळयामध्ये बांधियले

मज आग्या वेताळाच्या

तोही म्हणे का रे बाबा

हीच हडळ भेटली

ऐशीकैशी माझ्या गळा

दोर फासाची लावली

आधी कर रे सुटका

करू जय मग तुझा

कसे काय करायचे

प्रश्न सोडव तू तुझा

विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

पान टपरीच्या बाजूला

पान टपरीच्या बाजूला

भिंतीच्या आडोश्याला
नुकतीच मिसरूड फुटली
मुले येती सिगारेट प्यायला
काही चुकल्या चुकल्यागत
काही अगदी बेपर्वा
चुटकी वाजवत राख झाडत
धूर सोडती आडवा तिडवा
जणू जातात एकटेच
जगापासून दूर दूर
सभोवती ओढून घेत
निळा पांढरा तो धूर
कुणी तरी येतो उगाच
कुणी आणला जातो ओढून
तंबाखूच्या उग्र गंधात
स्वत:स देती सारे झोकून
पाहता पाहता कोपऱ्यात
पाकिटांचा होतो किल्ला
मोठ्या टाईपात पाटी असतो  
केविलवाणा आरोग्य सल्ला

 विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

हा माझा नाही प्रताप

तोंडास जयांच्या घट्ट

लागली आहे मलई

म्हणती ठामपणे ते  

दूध प्यायलोच नाही

अहो नक्कीच काम हे  

कुण्या दुष्मनाचे आहे

आणुनी हे रंग त्यांनी

मज रंगविले आहे

होतो तेधवा तिथे मी    

हा तो योगायोग आहे

बिलात भैयाच्या सांगा

काय माझे नाव आहे ?

किती सांगू पुनपुन्हा

हा माझा नाही प्रताप

फुटती उगाच हात

खुर्चीस असे हा शाप

विक्रांत प्रभाकर

http://vikrantchishodhyatra.blogspot.in/