शनिवार, ११ फेब्रुवारी, २०२३

मी-तू

मी- तू
******

अस्तित्वाच्या कडे कपारीत 
राही उमटत 
तुझेच स्पंदन 
तव श्वासाचे उष्ण वादळ 
करते घुटमळ 
कणाकणात 
शब्द आर्जवी मनी उमटती 
अचलची होती 
पाय जणू
स्पर्श ओढाळ स्पर्शावरती 
नाती सांगती 
युगायुगाची
कोण असे तू कळल्या वाचून 
कळणे वाहून 
जाते माझे 
मूर्तिमंत मग मी तू होतो
तुझ्यात पाहतो 
अन मला .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे https://kavitesathikavita.blogspot.com ☘☘☘☘☘☘ 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...