तुझी आठवण

तुझी आठवण

किती विलक्षण

मजला सोडून

जात नाही ॥

मनी भरलेले

झुकलेले डोळे

स्मरणी भिजले

येत राही ॥

तुझे बोलावणे

तुझे थांबवणे

तुझे ओढावणे

मुग्ध किती ॥

धुक्यात दडले

दवात सजले

अर्थ नसले

वेडे गाणे ॥

तरीही म्हटले

देही आसावले
अतृप्ती सजले

पुन्हा पुन्हा ॥

जरी आता नाही

घेणे गाठी भेटी

मन तळवटी

फुलांची तू ॥

००००००

© डॉ. विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.in