शुक्रवार, १७ ऑक्टोबर, २०१४

तुला पाहणे





तुला पाहणे
असते गाणे
सांभाळले मन
पुन्हा वाहणे
खूप दिसांनी
पुनव पाहणे
मनी उजळणे
शुभ्र चांदणे
पुन्हा घडते
ते अनुभवने
आम्रवनातील
मन मोहरणे
जड गंधित  
श्वास होणे
नि ऐकू येणे
उरी धडधडणे
बहु कष्टाने
मज सावरणे
सांभाळून मी
तुज बोलणे

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/



येथे
लेबल:

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...

  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • || श्री गणेश ||
    गणेश  आदीमायेच्या लेकरा रूप कुंजर सुंदरा मुळारंभ श्री ओंकारा माझे नमन स्वीकारा चौदा विद्येचा तू स्वामी न...
  • वारी
    वारी ***** महाद्वारी दाटीवाटी लाखो भक्त चालतात आषाढीच्या सोहळ्यात  धुंद होत नाचतात  मैलोमैल रांग इथे तासोंतास लागतात क्षणभर भेटी...
  • आधार
    आधार ****** देव का रे कोपतो हा रागावून कुणावरी  देव का रे धावतो हा आपल्या त्या कुणासाठी  देव का रे राखतो हा  दुजा भाव मुलांसाठी ...
  • पळस
     पळस **** तो आकाशात झेपावणारा पळस  सुंदर आणि हिरवागार  जेव्हा कोसळला भूमीवर  झेलत घाव देहावर  मग त्या विशाल पानांनाही  धरला नाही...
  • दुरावल्या मितास
    दुरावल्या मितास ************* नशिबाने कधीकधी मित असे मिळतात न मागता जीवनात स्वर्ग जे फुलवतात । कळत नकळत जे जिवलगही होतात तरी ...
  • वाट (नर्मदा काठावरील कविता)
    वाट (नर्मदा काठावरील कविता) ******* देही सजलेली वाट मळलेली  उधळून माती नभी दाटलेली  तीच तीच वाट जरी पायाखाली  हर दिन नव्या स्पर्...
  • धुनी
    धुनी ***** माय नर्मदा प्रवाही गेला ओंडका वाहत किती पार केली गावे किती ओलांडले घाट  जल गेले हरपून  नील रत्न सागरात परी राहिला ओंड...
  • ओंकारेश्वर ला
     ॐकारेश्वर (नर्मदाकाठ च्या कविता ) ******** श्रद्धेचा व्यापार खुळखुळे भक्ती  तरी देवा तिथे दिसे तुझी वस्ती  इथे पूर्ण होती किती ...
  • गणपती
    गणपती ****** कुठे कुठे रूप तुझे कितीदा मी न्याहाळतो  तोच भाव तीच श्रद्धा  जीव उमलून येतो ॥ १ सजावट मुळी सुद्धा  मन हे पाहत नाही ...