रविवार, २ फेब्रुवारी, २०१४

मंगळसूत्र तुटता

सगळीच सूत्रे होती तुटली
नाती विटून विरून गेली
मंगळसूत्र पण तुटता अचानक
कावरीबावरी ती होती झाली
क्वचित हाती तिने घेतला
नोझल स्पँनर शोधून काढला
खटपट करून कडी निसटली
जोडण्याचा अन यत्न केला
अश्या कामात धावणारा तो
लांबून फक्त पाहत होता
आता जोडाजोडी करण्यात
त्याला मुळी इंटरेस्ट नव्हता
प्रयत्नांती ते नच जुळले
वैतागून मग वदली ती
सोंगढोंग या जगासाठी
उगा करावी लागती ही
 
विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/
 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता ) ******* माई तुझी कृपा अनंत अपार  चाले पायावर देह माझा ॥ अगा हे चालणे असे तुझे देणे  अन्य न मागणे मज...