जगणे ..

येणारा प्रत्येक दिवस 
जगतो आपण

म्हणजे तीच चाकोरी 
तोच नित्यक्रम

एक मार्ग 
एक ठरलेली कृती

अन पक्क्या प्रतिक्रिया 
यात

वाहत असतो आपण

पोटपाणी तर आहेच रोजचं

पण या इवलाल्या सुख सवयी 

यांत्रिक म्हटल्या तरी चालेल

इतक्या अंगवळणी पडलेल्या

सिगारेटच्या धुरा पासून

ते बाईकच्या किक पर्यंतच्या

लिपस्टिकच्या ब्रांड पासून

नेलपॉलिशच्या रंगापर्यंतच्या

अन यात एक जरी चुकलं

वा मनासारखं नाही झालं

तरी बैचेन होते मन  

अन तरीही आपल्याला वाटतं

हेच तर आहे जीवन

पण हे सर वरवरच

अन अव्याहत चालू राहिलेलं

का चाललंय कळत नाही

जे थांबवता येत नाही

वा थांबायला हवे 
हे सुद्धा कळत नाही

अन आत चालू असतो 

तोच गोंधळ तीच रडारड

तीच अतृप्ती अन तीच व्यथा 

प्रत्येक जन असतो

एक रिकामा फुटका घडा

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

दत्तात्रेय

दत्तात्रेय माता दत्तात्रेय पिता

दत्तात्रेय भ्राता जिवलग

दत्तात्रेय दाता दत्तात्रेय त्राता

दत्तात्रेय सत्ता माझ्यावरी

सुखाचा सागर मायेचे आगर

जगण्या आधार दत्तात्रेय  

अलोट कृपाळू अत्यंत दयाळू

पापीया सांभाळू करी देव

स्मरणा भुकेला जीव दे जीवाला

जागतो प्रेमाला खऱ्याखुऱ्या

धर्म वर्ण याती नसे तयास ती

जाणतसे रिती भक्तीचीच

आनंद कारक आपदी रक्षक

विश्वाचा नायक हरिहर

नाट्य सूत्रधार लीला भ्रमकार

काळ चक्राकार चालविता

जरी मायातीत खेळतो मायेत

मुक्ती बंधनात क्रीडा करी

थेंब पाणियाचा अंश सागराचा

तैसा हा तयाचा खेळ चाले   

तयाच्या प्रेमाने सजले जगणे

प्रेमाचे चांदणे रोमरोमी

आता हे मागणे नुरावे मागणे

काही देणे घेणे तयावीण  

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

ट्राफिक कंट्रोल (एक दृष्य)

कुठला मंत्री जाणार इथून

हायवे पोलीस बसले सजून

फ्लायओव्हरच्या दो बाजूस 

हातामध्ये काठ्या परजून

उगा वाढले पोट आपले

पट्ट्यामध्ये घट्ट बांधून

लाल मोठ्या नजरेनी नि

देती सिग्नल शब्दांवाचून

ओहोहो मोठा साहेब तो

कधी काळी आला दिसून

काळा गॉगल डोळ्यावरती  

इस्त्री मारली चेहऱ्यावरून

साळसूद गाड्या लाईनीत

उगाच आवाज केल्यावाचून

गुमानपणे नि जात होत्या   

उगा नको कटकट म्हणून

आणि कुणी सिग्नल अडले

चरफडलेले मनात दाटून

मुकाट बसले तोंड दाबून

आत कुणावर काही खेकसून  

मग रस्त्याचे मालक ते

गेले मिरवत रस्त्यावरून

लाल पिवळे लाईट फेकत  

सगळ्यांचीच सुटका करून   

अन त्या गाड्या गेल्यावर

क्षणात हॉर्न गेले दणाणून

पुन्हा पथावर त्या वर्दळली

गर्दी रोजची शिस्तीवाचून 

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/