मंगळवार, ३० एप्रिल, २०१९

दत्त पाहावया गेलो




दत्त पाहावया गेलो
हरवून आलो
त वळूनिया दृष्टी
डोही शुन्याच्या बुडालो 

रूप त्रिमूर्ती सुंदर
यती वेषा शोधू गेलो
झाले काषाय देहाचे
गीती अवधूती न्हालो 

ज्ञान त्रिपुरा सुंदरी
प्रज्ञा झेलण्यास गेलो
सरे त्रिपुटी खळाळ 
डोही चित्ताच्या बुडालो 

बोल खडावा दुर्लभ
घेण्या दर्शन निघालो
नाद हरवले सारे
देही निराकार झालो 

गेले सगुण निर्गुण
मन पहाणे रुसून
घडे पूजा अवधुता
काही केल्या मी वाचून

जग हरवले सारे
स्व रूपास भोगून
झालो अवधूत सु
जन्म मरणा जिंकून 
****
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...