गुरुवार, २५ एप्रिल, २०१९

शब्दांनो




शब्दांनो 
******


माझ्या थकल्या शब्दांनो 
थोडे चाला रे अजूनी
काही उरल्या पायऱ्या
बाकी शिखर अजूनी

पदे रचा रे वदुनी
प्राण अर्थात ओतूनी
हेच साधन आपुले
देणे प्रभूस अर्पुनी

शब्द वाकडे तिकडे
कधी गेयता नसले
वृत्त छंदांनी सोडले
पिल्लू उनाड  सुटले

घरं ओबड धोबड
परी प्रेमाने भरले
गीत  दत्ताचे तयात
यावे वस्तीस सजले

https://kavitesathikavita.blogspot.com/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...