जीव तुझ्यात आहे

अजूनही आभाळ हे थोडेसे धुरकट आहे

कालचे उद्यावर नि जरासे सावट आहे

फेकायचे होतेच ओझे वस्त्राचे या खरेतर

मनावर लाजेचे पण आवरण चिवट आहे

साहिले अपमान लाख लाखदा परतलो ही

काय करू डोळे तुझे बोलणे लाघट आहे

धुंडाळतो चेहरा माझा फुटक्या काचेत या

लाख रूपे तुझीच ग मला कवटाळत आहे

पुनःपुन्हा होईल विध्द जाईलही प्राण हा  

सुखी परी किती आता जीव तुझ्यात आहे

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/