गुरुवार, ४ जून, २०१५

पितो भूतकाळ




काजळल्या पथी
डोळ्यांना दिसेना
शेवटचे पावूल
कुठले कळेना

तसे तर आधार
लाख सोबतीला  
कुणी न आपला
कळे या जीवाला

घर भरलेले
बरे चाललेले
अतृप्त मागणे
परी मनातले

एकाच लाटेत
सरेल सारेही
वाळूत शब्द
लिहितो तरीही

उजेडावीन छाया
नसतेच कशाला  
पितो भूतकाळ
आज नि उद्याला

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
http://kavitesathikavita.blogspot.in/




येथे
लेबल: ,

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

धुनी

धुनी ***** माय नर्मदा प्रवाही गेला ओंडका वाहत किती पार केली गावे किती ओलांडले घाट  जल गेले हरपून  नील रत्न सागरात परी राहिला ओंड...

  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • जगणे ..
    येणारा प्रत्येक दिवस  जगतो आपण म्हणजे तीच चाकोरी  तोच नित्यक्रम एक मार्ग  एक ठरलेली कृती अन पक्क्या प्रतिक...
  • गणराय!!
    गणराय ****** नागबंध ब्रहमसुत्र पिंगलेस शुंडावक्र  रिद्धीसिद्धी दोन्हीकडे  डोईवर स्वर्ण छत्र ॥ मदमस्त गंडस्थळ  रक्त वर्ण सतीबाळ न...
  • मिठीत मृत्यू प्रियाच्या... (फोटो पाहून सुचलेली कविता...)
        मिठीत जगणे होते मिठीत मरण आले हाती जपायचे होते हातीच सारे संपले मोडुनी घर पडले स्वप्न मातीत सं...
  • तुझे डोळे
    तुझे डोळे ***** तुझे डोळे चांदण्यांचे बावरल्या हरीणीचे दूर कुठे अडकल्या गायीच्या गं दावणीचे . तुझे डोळे नवाईचे घनदाट...
  • धुनी
    धुनी ***** माय नर्मदा प्रवाही गेला ओंडका वाहत किती पार केली गावे किती ओलांडले घाट  जल गेले हरपून  नील रत्न सागरात परी राहिला ओंड...
  • नको ते
    नको तेच काज *****:***** नको तेच काज  देऊनिया दत्त  बसला हसत  दूरवरी ॥ भरतेय पोट  चालतेय घर  वाहतो संसार  पाठीवर ॥ करतो गुलामी  ज...
  • मरण
    झाकलिया घटीचा दिवा । नेणिजे काय झाला केधवा । यारीती जो पांडवा । देह ठेवी ...ज्ञानेश्वरी मरण ***** असे हवे रे सुंदर मरण   ज्यात ओघळून  जाईल ज...
  • देहाचा या वृक्ष
    देहाचा या वृक्ष हलतो डोलतो श्वासाच्या लयीत गरारा फिरतो डोळ्यांच्या गुहेत खेचरी ओढतो हर क्षण कण ...
  • नेमिनाथ देरासरी
    नेमिनाथ देरासरी *************** नेमीनाथ देरासरी होता ऊर्जेचा सागर खाली नमिता श्रद्धेने माझी भरली घागर ॥ मूर्त उदार गंभीर लखलखीत ...