शुक्रवार, १९ जून, २०१५

हे माझ्या वृक्षा








सरलेल्या वसंतातील
थोडासा बहर
आहे अजुनी
तुझ्या चेहऱ्यावर
विझलेल्या आगीतील
थोडीसी धग
तुझ्या डोळ्यात
अजुनी जळतेय बघ
प्रवासी  पक्ष्या
सापडला रस्ता
पण किती उशिरा
ऋतू सरता सरता
हे माझ्या वृक्षा
पुन्हा ये फुलून
कुणासाठी तरी
उरातून दाटून


विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

संसार

संसार **** संसार सरेना भोगणे ठरेना  जगणे पुरेना उपाधीला  एक तुटताच नवे उभे शिर  ऐसा कारभार वासनेचा  तेच जगी ताट तेच जगी पोट  येई...