गुरुवार, ३० एप्रिल, २०१५

तव स्मृतीची धुनी



अजूनही माझ्या मनी
वाजतात तीच गाणी
अडकल्या श्वासातुनी
शब्द येतात धावुनी

येणार ना जरी इथे
परतुनी कधी कुणी
व्याकुळतो प्राण माझा
कासावीस कोंदाटुनी

सांजवेळी पक्षी जाती
घरोट्यात परतुनी
पारावरी उदास मी  
दिशा घेती वेटाळूनी

दिलीस का ओढ अशी  
आस मनी जागवुनी
तव स्मृतीची धुनी
जाळतेय क्षणोक्षणी

इवलाले कवडसे
जाती मनी चमकुनी
मिटतात पापण्या नि  
येते आकाश भरुनी

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/









कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...