तुझे स्वप्न जेव्हा दिसे

तुझे स्वप्न

जेव्हा दिसे

माझे दु:ख

मला हसे

तुझा मोह

रात्रंदिनी

पावुलात

बेड्या दोन्ही

कसे मना

समजावू

कसे किती

दूर ठेवू

हरविले

सुख माझे

तया दिसे

रूप तुझे

तुटू द्यावे

तुटू नये

जुळू द्यावे  

जुळू नये 

सुख दु:खी

हिंदकळे

अजूनही

वेडे खुळे

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/