बुधवार, ९ जुलै, २०१४

आषाढी





साऱ्या वेड्या वाटा
दाही दिशातुनी
मिळाल्या येवूनी
एका दारी
संपली वाहणी
कालच्या जीण्याची
खाच खळग्याची
आज इथे
लाज लत्कारांची
दरिद्री देहाची
जाहली मनाची
मांडलिक
काही पेटलेले
जळू घातलेले
भिजुनिया डोळे
मावळले
तरंग जळाचा
जळी विसावला
आषाढी दाटला
महापूर
विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/



कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...