शनिवार, ५ जुलै, २०१४

तुझे नाव..





दिनरात मनात मी
प्रिया तुलाच पाहते
येता जाता नाव तुझे
मीच मला ऐकवते

लपवूनी मेंदीमध्ये
आद्याक्षर रेखाटते
नक्षीदार बेलबुट्टी
सभोवती सजवते

पानावर कधी तर
कधी ओल्या वाळूवर
तुझे नाव सदोदित
जपते या ओठावर

संगणकी परवली
तूच असतो लपुनी
अन कवितेत माझ्या
सदैव नावावाचुनी

रे सुखानी मज या
आज असे भारावले
तुझे नाव रोमरोमी
मी तूच रे तूच झाले

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

सुखाचे कोडींग

सुखाचे कोडींग *************** त्याच त्या सुखाच्या दीर्घ वर्तुळात  धावत असे जग दुःखांना टाळत. त्याच पुन्हा देवतांना नमन करत  तेच ...