रिसायकल बिन..

डिलीट केलेला डेटा

बराचवेळ पडून असतो

रिसायकल बिन मध्ये

अगदी नक्की डिलीट

करायचे ठरवून ही ...

नात्यांचेही तसेच असते

रीस्टोर करायची गरज

संपलेली असूनही

आपण नाही करू शकत त्यांना

ऐम्टी कायमचे

जणू काही आपोआप

विरघळून जावेत ते

अशी मनिषा धरत

राहतो वाट पाहत...

हळू हळू बिन भरत जाते

ओझे वाढत राहते

तरीही आपण

अनसिलेक्ट करतो तो डेटा

आणि देतो बाकीचा उडवून

ओझे जे सांभाळणे नको असते

आणि टाकता ही न येते

जेव्हा कधीतरी क्रॅश होते सिस्टीम  

रिकव्हरीच्या पलीकडे होते डॅमेज

हवे त्याच्या बरोबर जाते

नको ते ही निघून

निरुपायी हवेपणात येते नाविन्य

पण एका नव्या रीसायक्लिंग बिन बरोबरच

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

अजित….

दारिद्राचे दु:ख काय असते

दारुड्या बापाचे दु:ख काय असते

हे मी पहिले होते

माझ्या जिवलग मित्राच्या घरात

आणि तरीही

कष्टावर अतुट विश्वास ठेवून

आपलं भविष्य घडवतांना

मी पाहिले होते त्याला

तेव्हा मला दिसले

जीवनाचे दलदलीतून उमलणारे

कमळासम रूप

आणि कळली

बरड जमिनीवर तग धरणारी

इवल्या रोपाची असीम जिगीषा

आणि घडले

चांगुलकी सहृदयता

प्रामाणिकता मित्रता

कुठल्याही स्थितीत जिवंत राहू शकते

याचे प्रत्यक्ष दर्शन त्याच्या रुपात

जीवनावरील माझे प्रेम

द्विगुणीत झाले तेव्हापासून

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

हे माझ्या वृक्षा

सरलेल्या वसंतातील

थोडासा बहर
आहे अजुनी
तुझ्या चेहऱ्यावर
विझलेल्या आगीतील
थोडीसी धग
तुझ्या डोळ्यात
अजुनी जळतेय बघ
प्रवासी  पक्ष्या
सापडला रस्ता
पण किती उशिरा
ऋतू सरता सरता
हे माझ्या वृक्षा
पुन्हा ये फुलून
कुणासाठी तरी
उरातून दाटून

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/