शनिवार, २१ सप्टेंबर, २०२४

सरताच डाव

सरताच डाव
*********

सारे कालचे बहाणे झालेच आहेत जुने 
प्रत्येक मैफीलीचे रे असते तेच ते गाणे 

हा हट्ट कालचा का येतसे पुन्हा नव्याने 
उलटून जाता ऋतू मान टाकली उन्हाने 

जग खुळे भोवताली शोधे अजून चुकणे 
वाटा न राहिल्या रे आहे तयास सांगणे 

ना मिळणार कुणाही ते मनातील मागणे 
का लोभ हा उद्याचा वांच्छी जुनेच जगणे  

बघ राहू दे फुलांना अन्यथा मातीत जाणे 
ती स्मृतीच सुगंधाची अंती मनात स्मरणे 

रे विक्रांत कळे काय सरले तुझे खेळणे
सरताच डाव उरे मग कुणा देणे घेणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...