अतिरेकी

कश्यासाठी मरतात

ते कश्याला मारतात

अनाठायी धारणांना

उरी असे वाहतात

मेंदूमध्ये घुसलेला

कडवट परभार

धूर्त कुणी त्यात भरे

सूडाचाच तो विखार

पोटासाठी इथे कधी

कुणी होतात लाचार

दारिद्र्यी मरण्याहून  

बरा मृत्यूचा स्वीकार

मरणारा मानव नि

मारतो तोही मानव

भाऊ बाप लेक पती

उरामध्ये जपे गाव

एक मत एक पथ

इथे रे होणार नाही

धर्म अर्थ अधिकार

व्यर्थ ठरणार नाही

सांत्वनात जाणाऱ्याच्या

उरामध्ये सुरा शिरे

जळूनिया माणुसकी

जग सारे सरफिरे

तेच युद्ध तेच रक्त

उगो युगी वाहणारे

माता पिता सखी रडे

पडे उघडी लेकरे

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in