स्वप्न मनोरा..

एक बांधिला    
स्वप्न मनोरा

कलत्या पत्यांचा
उंच डोलारा

कधी तरी तो

होताच पडणार
दु:ख केले तर
होईल वेडाचार

परी तेधवा

स्वप्न कोवळे
हळुवार जे
होते फुलले
भाग्यवान त्या
क्षणा भोगले  
दुख जन्म मी
सुखे झेलले

 विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

भयभीत मी देवाच्या दारी

भयभीत मी

देवाच्या दारी

नम्र वाकला

शंकित जरी

अनेक आशा

बाळगत अंतरी

अडाणी कळपी

होवून बाजारी

आज नाही तर

उद्याला तरी

दयाळू पावेल

देव कधीतरी

तुष्ट्वत पुजारी

टाळीत भिकारी

पुनःपुन्हा जात

राहिलो मंदिरी

लोचट मनी

नवस उधारी

येताच शंका

गजर करी

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

रे तू कोण

जीवनाचा शोध घेवून

मन गेले आहे थकून
अनुत्तरीत प्रश्नामधून
प्राण गेला आहे पिंजून

तरीही प्रत्येक क्षणामधून

उमटत आहे एकच धून
विचारे जी फिरून फिरून
कोण कोण रे तू कोण

धडपडणारा एकच प्रश्न

उत्तर येती लाख कुठून
लाख बुडबुडे पाण्यामधून
येती अन जाती फुटून

परंतु अंतर दुगंभून

यावे वाटते ते न येवून
तेच उरी पिसाटलेपण
घेवून चाले अतृप्त जीवन

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

आपला रस्ता नि आपलेच पाय

पुन्हा कोसळलो

आदळलो खाली

खरचटलेली

जखम कण्हली

पुन्हा उसळलो

जरी होत लाही

कुठे जायचे ते   

कळलेच नाही

स्वप्न सजविले

हिम पांघरले   

परंतु मातीत

मन अडकले

असे कुणाचे

भाग्य थोरले

पावसात जे

वाहून गेले

आणि शेवटी  

उरले ते काय

आपला रस्ता नि

आपलेच पाय

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/