शनिवार, १७ जानेवारी, २०१५

रे तू कोण






जीवनाचा शोध घेवून
मन गेले आहे थकून
अनुत्तरीत प्रश्नामधून
प्राण गेला आहे पिंजून

तरीही प्रत्येक क्षणामधून
उमटत आहे एकच धून
विचारे जी फिरून फिरून
कोण कोण रे तू कोण

धडपडणारा एकच प्रश्न
उत्तर येती लाख कुठून
लाख बुडबुडे पाण्यामधून
येती अन जाती फुटून

परंतु अंतर दुगंभून
यावे वाटते ते न येवून
तेच उरी पिसाटलेपण
घेवून चाले अतृप्त जीवन


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...