रविवार, ११ जानेवारी, २०१५

संकीर्तनी





तुझे भक्त गाती
संकीर्तनी नाचती   
नकळे कसे काय
झपाटूनी जाती  

तो नाद तो आवेग
भक्तिभाव पाहूनी
मी ही जातो कधी
गर्दीत त्या मिसळूनी  

नाचतो अन गातो
हात ही उंचावूनी   
रितेपण माझे जाते
रिते रितेच राहुनी   

गमते मजला मग
व्यर्थ सारी करणी   
थांबतो मी येतो
बाजूस नाईलाजानी

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/




कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...