भयभीत मी
देवाच्या दारी
नम्र वाकला
शंकित जरी
अनेक आशा
बाळगत अंतरी
अडाणी कळपी
होवून बाजारी
आज नाही तर
उद्याला तरी
दयाळू पावेल
देव कधीतरी
तुष्ट्वत पुजारी
टाळीत भिकारी
पुनःपुन्हा जात
राहिलो मंदिरी
लोचट मनी
नवस उधारी
येताच शंका
गजर करी
विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा