गुरुवार, २८ जुलै, २०२२

नावापुरता

नावापुरता
*******
काही मोहर लगेच गळतात 
हिव येताच देठ तुटतात 

म्हणून वृक्ष का रडत बसतो 
माझे म्हणत आक्रोश करतो 

समोर येई ते  हरवत असते
जीवन पुढती जातच राहते 

नव्या दिसाचे नवीन आकाश
नव्या दिशा अन नवीन प्रकाश

जीवन फक्त आताच असते
जयास दिसते तयास कळते

त्या कळण्याला शरण गेला 
नावा पुरताच विक्रांत उरला

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘५☘☘२☘☘.४

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता ) ******* माई तुझी कृपा अनंत अपार  चाले पायावर देह माझा ॥ अगा हे चालणे असे तुझे देणे  अन्य न मागणे मज...