येणे तुझे

येणे तुझे

येणे तुझे चांदण्याचे 

हिमशुभ्र शरदाचे 

उमलते भान माझे 

निवळत्या काळोखाचे

झिरपते हास्य तुझे

गात्रांतून खोलवरी

जीवनाला अर्थ नवा 

येतो पुन्हा क्षणभरी 

अभ्राविन नभ रिते

दूरवरी मंद तारे

तुझ्या पावलांचे गाणे

अंतरात थरथरे 

जमवून जग सारे 

रिक्त आहे झोळी माझी 

ओंजळीत जागे अन

वेडी खुळी आशा तुझी 

तुटलेल्या कड्यावर

जरी उभी जिंदगानी

पिस पिस होते पु्न्हा

हिंदोळते नभांगणी

डॉ.विक्रांत प्राभाकर तिकोणे 

http://kavitesathikavita.blogspot.in