शुक्रवार, ६ ऑक्टोबर, २०१७

उदास वावरे




उदास वावरे
************:::
उदास वावरे
तुझ्या मंदिरात
तोच घंटानाद
रोज करी

तीच ती आरती
तीर्थ नि प्रसाद
करी मोजदाद
पुण्याची मी

नच हालचाल
नच बोलचाल
ओघळेना कौल
फुलातला

अहो विश्वंभरा
देई मज दान
कृपेचा लहान
घास मुखी

विक्रांत लाचार
कुठे रे जाणार
तुझ्या पायावर
जन्म माझा 

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in 


येथे
लेबल: , , ,

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

व्यापून

व्यापून  ***** आज तू व्यापून मनास आषाढीच्या नभागत  तेच आभाळ स्मृतीचे घेवून साऱ्या अवकाशात  डोळे मिटता तुच चित्रात उघड्या डोळी तू...

  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • अण्णा पाटील गेले तेव्हा ,,
    एक लढाई अस्तित्वाची होती संपून गेली    समोर त्या देहाची होती फुले विझली आकंठ संसारात ते मग्न मुली नातवात हिंदोळ्यावर सुखाच्या सद...
  • मेट्रन दुर्गा चौधरी निवृत्ती दिनानिमित्त .
    मेट्रन दुर्गा चौधरी (निवृत्ती दिनानिमित्त ) *********************" दुर्गा नाव असलेली  आणि मेट्रन पदावर बसलेली व्यक्ती  एवढी...
  • नारळ
    नारळ **** साधू आले साधू गेले  थोडे करून नारळ ओले  भिजली शेंडी करवंटी काहीतरी काम झाले  पाणी आतले आत रहीले  वर ओतले सुकून गेले  म...
  • नर्मदा कृपा
    नर्मदा कृपा  ******** नव्हतीच खात्री जराही मजला परी तू हाताला धरीलेस ॥ नव्हते ठावुक चालेल की नाही  धाडस तरीही  केले काही ॥ होतीच...
  • व्यापून
    व्यापून  ***** आज तू व्यापून मनास आषाढीच्या नभागत  तेच आभाळ स्मृतीचे घेवून साऱ्या अवकाशात  डोळे मिटता तुच चित्रात उघड्या डोळी तू...
  • आधार
    आधार ****** देव का रे कोपतो हा रागावून कुणावरी  देव का रे धावतो हा आपल्या त्या कुणासाठी  देव का रे राखतो हा  दुजा भाव मुलांसाठी ...
  • ऐसा हा गोरक्ष
    ऐसा हा गोरक्ष ************ मोहाच्या राज्यात   मग्न आत्मदेव   देई त्या आठव स्वरूपाचा   ऐसा हा गोरक्ष करूणा कृप...
  • काजळ घातलेले डोळे
    काजळ घातलेले तुझे रेखीव डोळे खुळ्या जीवाला भूल पाडणारे वेड्या मनाला साद घालणारे अगम्य कृष्णडोह चांदण्यात भिजलेले ...
  • पळस
     पळस **** तो आकाशात झेपावणारा पळस  सुंदर आणि हिरवागार  जेव्हा कोसळला भूमीवर  झेलत घाव देहावर  मग त्या विशाल पानांनाही  धरला नाही...