रविवार, २६ जुलै, २०१५

कृष्ण ..





एक काटा दुखरा
खोलवर रुतलेला
स्पर्श गूढ गहिरा
जाग निद्रेमधला

एक हळवी ओल
मनातील कातळा
अर्थ न कळलेला
मन पसाऱ्यातला

एक ओढ हिसका
रात्रंदिन लागलेला
प्रश्न आडवळणी
कधी न सुटलेला

 विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

माणूस म्हणून

माणूस म्हणून ****** माझ्या जीवीचे जिव्हार  गेले किती जरी दूर  जीव तुटे तयासाठी  याद येता हूर हूर रक्त माझेच तयात गुणसूत्रांची रा...