नादावतो अजुनी जीव

नादावतो अजुनी जीव

       अजुनी शीळ घालतो

मोहरतो स्मरूनी तिला

       स्मरूनी उरी हेलावतो

आठवतो मिटुनी डोळे

       मिटुनी मनी सुखावतो

मिरवतो दु;ख इवले

       दु:ख सजवून ठेवतो

मागतो शब्द उसने

      शब्द जगास दावितो

विसरतो नाव तिचे

       नाव काही कमावतो 

 विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/