बुधवार, २८ मे, २०१४

आलीस तू







आषाढमेघा सारखी
आवेगात आली सखी

मिटली तप्त काहिली
नभात वीज हसली

ती अस्तित्वात भिनली
मी वादळ उर्मी ल्याली

थेंब थेंब मन झाले
स्वप्न पडून सावळे

शब्दात  प्रीत भिजली
प्राणात गीते सजली


विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/




कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...