आषाढमेघा सारखी
आवेगात आली सखी
आवेगात आली सखी
मिटली तप्त काहिली
नभात वीज हसली
ती अस्तित्वात भिनली
मी वादळ उर्मी ल्याली
थेंब थेंब मन झाले
स्वप्न पडून सावळे
शब्दात प्रीत भिजली
प्राणात गीते सजली
जेव्हापासून कळले मजला कि जीवनाचे नाव मरणे आहे . डोक्यास बांधून कफ़न मी ,त्या मारेकऱ्यास शोधतो आहे. (अनुवादित)
॥श्री गणपती ॥ 🌺🌺🌺🌺 मुलाधारी मूळ कामनांचे कुळ साचलेले स्थुळ देहरूपी ॥१ दूर त्या सारावे निर्मळ मी व्हावे म्हणूनही करावे साधन...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा