मंगळवार, ६ मे, २०१४

मरे संन्यासी



मरे भिकारी 
भिकाऱ्या गत 
मरे राजाही 
सारे कवळत 
परि असेही 
दिसते कौतुक 
मरे संन्यासी
खरे  हासत
देहा कधीच 
होते  टाकले 
मनही होते 
पुसून गेले 
चितेवरच्या 
सांगती ज्वाला 
आग मिळतसे  
पुन्हा आगीला 


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता ) ******* माई तुझी कृपा अनंत अपार  चाले पायावर देह माझा ॥ अगा हे चालणे असे तुझे देणे  अन्य न मागणे मज...