जेव्हापासून कळले मजला कि जीवनाचे नाव मरणे आहे . डोक्यास बांधून कफ़न मी ,त्या मारेकऱ्यास शोधतो आहे. (अनुवादित)
बुधवार, ३० जानेवारी, २०१३
सोमवार, २८ जानेवारी, २०१३
कवी ज्ञानोबाची बाळे
नटुनिया विभ्रमांनी
कविता ही पानोपानी
नाद लय रंगातुनी
पिंगा घाली माझ्या मनी ll १ ll
संगे हसुनी खेळूनी
कधी रडूनी झुरुनी कविता ही पानोपानी
नाद लय रंगातुनी
पिंगा घाली माझ्या मनी ll १ ll
संगे हसुनी खेळूनी
भान अवघे सुटुनी
आलो आनंद भुवनी ll २ll
शब्द नवीन जुन्यांचे
कधी तुमचे नि माझे
शब्द गूढ अनवट
सोपे सरळ सोट ll ३ ll
हात घालूनिया हाती
जेव्हा नवे रूप घेती
अर्थ धुमारे फुटती
नव्या पाहता दृष्टी ll ४ ll
अहो शब्दाचिया बळे
कवी ज्ञानोबाची बाळे
धन्य तया स्फूर्तीलागे
वर चिरंजीव मागे ll ५ll
http://kavitesathikavita.blogspot.in/
शनिवार, २६ जानेवारी, २०१३
झाड आणि वस्ती
एक सुंदर झाड होते.
उंचच उंच गर्द पानांचे
फळांनी लगडलेलं
किलबिल करणाऱ्या
पाखरांनी अन घरट्यांनी
अवघे भरून गेलेलं.
शिकारी प्राण्या पासून
खूप सुरक्षित असलेलं.
म्हणून मग
त्या झाडावर हळू हळू
नवीन पाखर येवू लागली
घरटी बांधून राहू लागली
सुरवातीला त्याचे कुणालाच
काही वाटले नाही
हळू हळू पण फांद्या
कमी पडू लागल्या
बेचक्या तर उरल्याच नाही .
तरीही झुंडी मागून झुंडी
पाखर येतच राहिली
एव्हाना त्या झाडाजवळ
ससाणे साप व्याधही
काही वावरू लागले
पण जगण्यासाठी ते झाड
खूपच सोयीस्कर होते
म्हणून ती पाखर तरीही
तिथेच राहू लागली
पण ते झाड आता
अस्ताव्यस्त दिसू लागले
जागा कमी पडू लागली
काही स्वार्थी पाखरांनी
बुंधा फांद्या टोकरून
नव्यांना जागा करून दिली
मोबदल्यात
भरपूर कीड खाल्ली .
त्यामुळे झाड खचू लागले
खुरटू लागले
ते पाहून झाडावरची
जुनी जाणती गोळा झाली
अन त्यांनी फर्मान काढले
सारी नवीन घरटी
तोडण्यात यावीत
खूप भांडण पाखरात
खूप लढाया झाल्या
अन शेवटी त्यावरही
एक तोडगा निघाला
अमुक काळा नंतरची
घरटी पाडण्यात यावीत
काडी काडी गोळा केलेलं
एकेक घरट मग
उध्वस्त होऊ लागलं
भरपावसात भिजलेली पिलं
पंखाखाली घेवून
पक्षीण आक्रोश करू लागली
कीड खावून फुगलेली पाखर
आपल्या उंच घरात
गुपचूप बसून राहिली
पावूस पडतच होता
मोडलेल्या घरट्यांची
काडीन काडी वाहवत होता
विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/
रविवार, २० जानेवारी, २०१३
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पण्या (Atom)
तुकडा आयुष्याचा
तुकडा आयुष्याचा ************* हा तुकडा आयुष्याचा टेकला आभाळाला अन् धुरळा मातीचा प्रकाशाचा झोत झाला जरी भाग्य मातीचे सदा अस...
-
पळस ***** भर उन्हाळ्यात रणरणत्या उन्हात जात असता उजाड रानावनातून अचानक त्या तपकिरी सुकलेल्या हिरवट पिवळट झाडीमध्ये दिसतो ...
-
मोकळे केस तू ! रुपेरी कांतीचे लेवून चांदणे मोकळे केस तू मिरवित येते काजळ कोरले दिठीत सजले गाली ओघळून तीट लावते चालणे त...
-
काठावर ****** जो आत तोच बाहेर तरी शोध काठावर काय करू कसे करू प्रेम जडे मैयैवर तेच पाणी पुन्हा पुन्हा येत असे डोळ्यावर देणे घे...
-
ओळख ******* असा चंद्र पुनवेचा माझ्या डोळी उतरतो एक एक अक्षराला नवा साज अन् देतो ॥ काही व्यथा काळजाच्या पुन्हा देहापार नेतो ...
-
माती *********** मातीतून जन्म मातीत मरण देहाचे सुमन कौतुकाला ॥ मातीचं सजते मातीचं धजते मातीचं हसते फुलातून ॥ माती महामाय स...
-
चालणे ***** चालण्याचा छंद नाही तरी घडे चालणे. वाहण्याचा धर्म नाही तरी घडे वाहणे कशाला हा देह असे घडेना कळणे तरी पण सांभाळ...
-
तुझे डोळे ***** तुझे डोळे चांदण्यांचे बावरल्या हरीणीचे दूर कुठे अडकल्या गायीच्या गं दावणीचे . तुझे डोळे नवाईचे घनदाट...
-
महात्मा ज्योतिबा फुले ****** ज्योतीबा, तू लावलेल्या वटवृक्षांच्या सावलीत जगत आहोत आम्ही समतेची स्वातंत्र्याची फळे चाखत आहोत आम्ह...
-
झाड **** या किनाऱ्याला मी चालत आहे मी माझ्यातच रुजत आहे मी झाड होत आहे इथले पाणी खोलवर माझ्या आत झिरपत आहे तोच मी जरी काह...
-
झाकलिया घटीचा दिवा । नेणिजे काय झाला केधवा । यारीती जो पांडवा । देह ठेवी ...ज्ञानेश्वरी मरण ***** असे हवे रे सुंदर मरण ज्यात ओघळून जाईल ज...

